Αποδούλου

Συνεχίζω να γνωρίζω ανθρώπους και να ανακαλύπτω θησαυρούς και έχω την τιμή αυτή τη φορά, στο Αμάρι, στο χωριό Αποδούλου, να έχω δίπλα μου τον καθηγητή αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου, τον κύριο Ιωάννη Βολανάκη.

Απομαγνητοφωνώ ένα μέρος από την αφήγησή του στην εκπομπή μου Γυρίσματα στην Κρήτη:

«Καλώς ήρθατε στο χωριό μας Ματθαίο.

Ο Άγιος Γεώργιος ο Ξιφοφόρος, βόρεια του οικισμού Αποδούλου. Υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα λαϊκή παράδοση που αναφέρεται στην πόρτα του Άγιου Γεώργιου. Λένε οι κάτοικοι του οικισμού από παλιά μέχρι και σήμερα, και το πιστεύουν, ότι ο ναός του αγίου Γεωργίου δεν είχε ποτέ πόρτα ούτε θέλει να έχει γιατί θέλει να είναι πάντα ανοιχτός και να δέχεται τους επισκέπτες. Νομίζω ότι η παράδοση αυτή δημιουργήθηκε γιατί είναι τόπος περαστικός, υπάρχουν περιβόλια και κτήματα τα οποία καλλιεργούν και, είτε σε περίπτωση βροχής είτε σε περίπτωση καύσωνα, μπορούσε πάντα κάποιος να βρει την εκκλησία ανοιχτή και να ξεκουραστεί.

Υπάρχει μια δεύτερη παράδοση, ένας θρύλος που ο λαός μας, με την πλούσια φαντασία του και την ποίηση την οποία διαθέτει, διηγιέται «του Αϊ Γιωργή το σφουγγάτο», την ομελέτα δηλαδή. Κάποια γυναίκα από το Αποδούλου έκανε ένα τάμα στον Άγιο Γεώργιο και του λέει: «Άγιε Γεώργιε, φέρε το παιδί μου γρήγορα από το στρατό να είναι καλά, και εγώ θα σου φτιάξω ένα ωραίο σφουγγάτο να το φέρω στη Χάρη σου». Έφτιαξε το σφουγγάτο αφού ο Άγιος Γεώργιος πραγματικά πραγματοποίησε την επιθυμία της γυναίκας, έφερε το σφουγγάτο και έφυγε. Περνούσε κάποιος πραγματευτής εδώ κοντά, ήρθε να προσκυνήσει, να ανάψει το κεράκι, βλέπει το σφουγγάτο, το έφαγε. Πάει να φύγει, αλλά δεν μπορούσε. Βάζει ένα ποσό στην εικόνα μπροστά για να πληρώσει το σφουγγάτο, δεν μπορούσε να φύγει. Είχε κοκαλώσει. Ανεβάζει το ποσό. Τελικά ο Άγιος Γεώργιος αποφάσισε να τον αφήσει ελεύθερο. Φεύγοντας ο περαστικός που γεύτηκε το ωραίο σφουγγάτο λέει: «Άγιε μου Γεώργιε μεγάλη είναι η Χάρη σου αλλά ακριβό το σφουγγάτο σου», και έχει μείνει σαν παροιμία ακόμα και σήμερα.

Σε όχι μεγάλη απόσταση από το Αποδούλου βρίσκεται ο οικισμός Γομαράς με ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Αιστράτηγου για τον οποίο υπάρχουν πάρα πολλές ιστορίες, θρύλοι παραδόσεις. Κατεστράφη, κατά μια παράδοση, από τους πειρατές τους Άραβες. Οι κάτοικοι, όμως, πρόλαβαν και έκρυψαν τα γυναικόπαιδα και τους θησαυρούς σε ένα σπήλαιο της περιοχής, έβαλαν μια μεγάλη πέτρα, ένα βράχο, και έκλεισαν την είσοδο με την προοπτική, όταν τελειώσουν με την επίθεση εναντίον των πειρατών, να τους ελευθερώσουν. Δεν έμεινε όμως κάνεις, κι έτσι πέθαναν όλοι μέσα στο σπήλαιο. Και από τα παιδικά μας χρόνια ακούγαμε από τους γονείς και τους παππούδες ότι υπάρχουν μεγάλη θησαυροί εκεί πέρα και θα είναι ευτυχής όποιος θα τους ανακαλύψει».

Share on Social Media

(UA-88988814-1)